Σκοπός της μελέτης: Το internet και οι νέες τεχνολογίες χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στο χώρο της υγείας. Οι ηλεκτρονικές αυτές εφαρμογές (eHealth) και πιο συγκεκριμένα οι ιατρικές παρεμβάσεις μέσω internet (Web-based interventions), οι εικονικές κλινικές (virtual clinics), οι έξυπνες εφαρμογές στα κινητά τηλέφωνα (smart-phone applications) και η τηλε-ιατρική χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στην αντιμετώπιση των ασθενών με Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσήματα του Εντέρου (ΙΦΝΕ).

Σκοπός της μελέτης ήταν: (1) να εκτιμηθεί η επίδραση των νέων τεχνολογιών στους κλασσικούς κλινικούς δείκτες και στους δείκτες ικανοποίησης των ασθενών με ΙΦΝΕ; (2) να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα, η σχέση κόστους – αποτελέσματος και η ευκολία χρήσης των νέων τεχνολογιών στη βελτίωση της αντιμετώπισης των ασθενών και; (3) να προταθούν πιθανές βελτιώσεις στο σχεδιασμό και τη χρήση των νέων αυτών εφαρμογών.
Mέθοδοι: Έγινε αναζήτηση των αντίστοιχων δημοσιεύσεων από τα δεδομένα της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης και βρέθηκαν 17 άρθρα που πληρούσαν τα κριτήρια που είχαν προκαθοριστεί.

Αποτελέσματα: Βρέθηκαν 6 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες και 9 μελέτες παρατήρησης οι οποίες διερεύνησαν τη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων σε ασθενείς με ΙΦΝΕ. Σε σύγκριση με τους ασθενείς που παρακολουθήθηκαν με τον κλασσικό τρόπο στα εξωτερικά ιατρεία, οι ασθενείς που παρακολουθήθηκαν ή χρησιμοποίησαν το ιντερνέτ και τις νέες τεχνολογίες είχαν βελτίωση όσον αφορά: στο χρόνο της υποτροπής [(n = 1) 18 ημέρες έναντι 77 ημέρες, p < 0.001]; στη δραστηριότητα της νόσου (n = 2); στη βραχυπρόθεσμη συμμόρφωση στη φαρμακευτική θεραπεία (n = 3); στην ποιότητα ζωής (n = 4); στις γνώσεις σχετικά με τις ΙΦΝΕ (n = 2); στα κόστη για το σύστημα υγείας (n = 4); στον αριθμό των επισκέψεων στα επείγοντα εξαιτίας συμπτωμάτων που σχετίζονται με τα ΙΦΝΕ (n = 1) και; στην αντιμετώπιση συμπτωμάτων και προβλημάτων από το σπίτι, χωρίς την ανάγκη επίσκεψης στο νοσοκομείο σε ένα ποσοστό ασθενών που έφτασε στο 20% (n = 2). Υπήρχαν βέβαια και μεθοδολογικά προβλήματα στις συγκεκριμένες μελέτες, που περιλαμβάνουν κυρίως την ανομοιογένεια των αποτελεσμάτων, την έλλειψη συνεκτίμησης από γιατρό των απαντήσεων που έδιναν οι ασθενείς σε ορισμένες από αυτές, την απουσία αξιολόγησης των ηλεκτρονικών ερωτηματολογίων έναντι των κλασσικών κλινικών δεικτών που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των συμπτωμάτων σε ασθενείς με ΙΦΝΕ και, τέλος, περιορισμένη ανάλυση κόστους – αποτελέσματος .

Συμπεράσματα: Η χρήση των ηλεκτρονικών μέσων έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει στην καλύτερη αντιμετώπιση των ασθενών με ΙΦΝΕ και να μειώσει τον αυξημένο φόρτο που αντιμετωπίζουν όλα τα νοσοκομεία που παρακολουθούν αυτούς τους ασθενείς. Προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η χρήση των νέων τεχνολογιών απαιτείται η δημιουργία ενός συγκεκριμένου πλαισίου που να περιγράφει την ακριβή χρήση των ηλεκτρονικών μέσων στους ασθενείς με ΙΦΝΕ.