Η πλειονότητα των ασθενών πάσχει από χρόνια δυσκοιλιότητα, γεγονός μεν επιβαρυντικό για την ποιότητα ζωής των πασχόντων, αλλά χωρίς να επηρεάζει το προσδόκιμο επιβίωσης ή τη νοσηρότητα τους. Τα άτομα, ιδιαίτερα εκείνα μέσης ηλικίας και άνω, που εμφανίζουν αιφνίδια διαταραχή των κενώσεων (πρόσφατης έναρξης δυσκοιλιότητα, διάρροια ή εναλλαγή διάρροιας-δυσκοιλιότητας) θα πρέπει να απευθύνονται άμεσα στον ιατρό για να υποβληθούν σε έλεγχο, συμπεριλαμβανομένης της κολονοσκόπησης, καθώς το σύμπτωμα αυτό μπορεί να υποκρύπτει κακοήθεια του εντέρου.
Στη χρόνια, όμως, δυσκοιλιότητα συνήθως απαιτούνται μόνο διατροφικοί και φαρμακευτικοί χειρισμοί. Ο αποκλεισμός οργανικών παθήσεων (κυρίως μεταβολικά και νευρολογικά νοσήματα), ή φαρμάκων που προκαλούν δυσκοιλιότητα (όπως αντικαταθλιπτικά ή οπιούχα), η αυξημένη χρήση φυτικών ινών και ήπιων καθαρτικών αποτελούν τα κύρια βήματα αντιμετώπισης της χρόνιας δυσκοιλιότητας. Η άσκηση και η λήψη ύδατος έχουν επίσης θετικό αποτέλεσμα.
Δυστυχώς πολλοί από τους ασθενείς δυσκολεύονται να μεταβάλλουν τις διατροφικές και καθημερινές τους συνήθειες, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται από τη δυσκοιλιότητα και να καταφεύγουν σε όλο και πιο ισχυρά καθαρτικά. Ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω οδηγίες είναι υποψήφιοι για περαιτέρω διαγνωστικό έλεγχο.